آرتروز زانو، علائم ، علل و جدیدترین روش های درمان خانگی و تخصصی

• پزشک از شما درباره نوع و محل درد، مدت زمان شروع، شدت و فعالیت‌هایی که درد را زیاد می‌کنند سؤال می‌کند.
• بررسی شرایط شغلی و زندگی اجتماعی شما و تاریخچه آسیب‌های قبلی زانو، جراحی‌ها یا بیماری‌های مفصلی دیگر انجام می‌شود.

• پزشک زانو را از نظر تورم، خشکی، صدا دادن و تغییر شکل مفصل بررسی می‌کند.
• حرکت زانو، قدرت عضلات اطراف مفصل و توانایی خم و راست کردن آن سنجیده می‌شود.

• رادیوگرافی (X-ray): بررسی فاصله بین استخوان‌ها، وجود استخوان اضافی (استئوفیت) و تغییر شکل مفصل.
• ام آر آی (MRI) (در صورت نیاز): بررسی دقیق‌تر غضروف، رباط‌ها و بافت نرم مفصل برای تشخیص جزئیات آسیب.

• آزمایش خون (در صورت شک به بیماری‌های التهابی): برای رد بیماری‌هایی مانند روماتیسم مفصلی استفاده می‌شود.
• آزمایش خون معمولاً برای تایید آرتروز ضروری نیست، اما کمک می‌کند سایر بیماری‌ها رد شوند.

• بر اساس شدت علائم، یافته‌های معاینه و تصویربرداری، پزشک روش‌های غیرجراحی یا در صورت نیاز جراحی را پیشنهاد می‌کند.
• شروع زودهنگام درمان غیرجراحی می‌تواند درد را کاهش دهد و حرکت مفصل را حفظ کند.

• پیاده‌روی کوتاه و روزانه، شنا یا دوچرخه‌سواری روی دوچرخه ثابت مناسب هستند.
• تمرینات تقویتی عضلات ران و ساق باعث حمایت بیشتر از زانو می‌شوند.
• تمرینات کششی و انعطافی کمک می‌کنند زانو نرم و حرکت آن راحت‌تر شود.
• تمرینات را هم حتما با مشورت متخصص فیزیولوژی ورزشی یت متخصص طب فیزیکی و توانبخشی تنظیم نمایید.

• وقتی درد زیاد است، کمی استراحت کنید، اما از بی‌حرکتی طولانی خودداری کنید.
• ترکیب فعالیت و استراحت کوتاه بهترین نتیجه را دارد.

• زانوبند یا کش محافظ زانو فشار را کاهش می‌دهد.
• کفش راحت و کفی طبی کمک می‌کند فشار روی مفصل کمتر شود.

• می‌توانید از کمپرس گرم یا سرد استفاده کنید:
• گرما: عضلات را شل می‌کند و خشکی مفصل را کاهش می‌دهد.
• سرما: التهاب و درد شدید را کم می‌کند.
• داروهای بدون نسخه مثل استامینوفن یا مسکن‌های ملایم ضد التهاب می‌توانند موقتاً درد را کاهش دهند (با مشورت پزشک).

• اجتناب از ایستادن طولانی یا خم شدن زیاد
• تقسیم فعالیت‌ها در طول روز تا فشار زیادی به زانو وارد نشود

آرتروز زانو معمولاً وقتی ایجاد می‌شود که غضروف مفصل به تدریج آسیب ببیند و از بین برود. غضروف، مانند یک بالشتک نرم بین استخوان‌ها عمل می‌کند و حرکت مفصل را راحت و بدون درد نگه می‌دارد. وقتی غضروف آسیب ببیند، استخوان‌ها روی هم ساییده می‌شوند و باعث درد و خشکی زانو می‌شود.

عوامل اصلی ایجاد آرتروز زانو عبارتند از:

• با بالا رفتن سن، غضروف به طور طبیعی نازک‌تر و ضعیف‌تر می‌شود.
• افراد بالای 50 سال بیشتر در معرض این بیماری هستند.

• هر کیلو اضافه وزن فشار بیشتری روی زانو وارد می‌کند.
• فشار زیاد باعث فرسایش سریع‌تر غضروف می‌شود.

• شکستگی‌ها، پیچ خوردگی‌ها یا آسیب به رباط‌ها و منیسک می‌تواند زمینه‌ساز آرتروز شود.
• حتی آسیب‌های ورزشی قدیمی ممکن است سال‌ها بعد باعث درد زانو شوند.

• برخی افراد استعداد بیشتری برای تخریب غضروف دارند.
• اگر والدین یا نزدیکان به آرتروز زانو مبتلا باشند، خطر برای شما بیشتر است.

کار یا ورزش‌هایی که فشار زیادی روی زانو می‌آورند (مثل دویدن طولانی، بلند کردن وزن زیاد، کارهای سخت فیزیکی) می‌توانند خطر آرتروز را افزایش دهند.

نکته: آرتروز زانو معمولاً نتیجه ترکیبی از چند عامل است، نه فقط یک دلیل ساده. مثلاً کسی که اضافه وزن دارد و سابقه آسیب زانو هم داشته باشد، احتمال ابتلا خیلی بیشتر است.

آرتروز زانو در زنان، مخصوصاً بعد از یائسگی، شایع‌تر است. کاهش هورمون استروژن باعث می‌شود غضروف مفصل حساس‌تر شود و درد و خشکی زانو بیشتر شود.

روش‌های ساده برای کنترل درد در خانه:

• کاهش وزن: فشار روی زانو کمتر می‌شود.
• ورزش سبک: پیاده‌روی، شنا، دوچرخه ثابت و تمرینات تقویتی عضلات ران و ساق مفید هستند.
• کمپرس گرم یا سرد: درد و خشکی زانو را کاهش می‌دهد.
• زانوبند و کفش مناسب: فشار روی مفصل را کم می‌کند.

درمان دارویی و پزشکی:

• مسکن‌ها و داروهای ضد التهاب در صورت نیاز
• تزریق داخل مفصل در موارد درد شدید
• جراحی تعویض مفصل یا اصلاح زانو در صورت تخریب شدید

نکته: مراقبت منظم، ورزش و کنترل وزن می‌تواند درد را کاهش دهد و کیفیت حرکت زانو را حفظ کند.

• وقتی غضروف خیلی آسیب دیده و درد غیرقابل تحمل است، پزشک پیشنهاد می‌کند مفصل زانو را با یک مفصل مصنوعی جایگزین کند.
• بعد از جراحی، درد کاهش می‌یابد و حرکت زانو بهتر می‌شود.
• قبل از رسیدن به مرحله جراحی، می‌توان با کاهش وزن، ورزش سبک، فیزیوتراپی و داروها درد و خشکی زانو را کنترل کرد و روند پیشرفت بیماری را کند کرد.

روش‌های خانگی و دارویی کمک‌کننده هستند اما درمان قطعی و بازسازی زانو فقط با جراحی تعویض مفصل امکان‌پذیر است.

• تمرین روی تخته تعادل یا بالشتک نرم باعث تقویت عضلات ریز اطراف زانو می‌شود و خطر زمین خوردن را کاهش می‌دهد.
• تمرینات ساده تعادلی را می‌توان حتی در خانه انجام داد.

• تمرینات آرام و کنترل‌شده باعث افزایش انعطاف، کاهش خشکی و تقویت عضلات مرکزی بدن می‌شوند.
• تنفس عمیق و آرامش روانی هم به کاهش درد کمک می‌کند.

• ماساژ ملایم عضلات ران و ساق باعث بهبود جریان خون و کاهش درد و خشکی می‌شود.
• استفاده از غلتک فومی یا توپ ماساژ هم می‌تواند مفید باشد.

• استفاده از صندلی مناسب و بلند کردن وسایل از ارتفاع مناسب تا فشار روی زانو کم شود.
• تقسیم فعالیت‌های روزانه به بخش‌های کوتاه، اجتناب از ایستادن طولانی یا خم شدن زیاد.

• خوردن میوه‌ها، سبزیجات، ماهی‌های چرب و مغزها می‌تواند التهاب مفصل را کاهش دهد.
• کاهش مصرف قند و غذاهای فرآوری‌شده به کنترل التهاب کمک می‌کند.

معمولا با فعالیت زیاد مثل دویدن، ورزش سنگین یا بالا و پایین رفتن از پله‌ها بدتر می‌شود.

با استراحت کمی کاهش می‌یابد.

به مرور عضلات ران ضعیف می‌شوند و زانو کمتر حمایت می‌شود، که باعث افزایش درد و خستگی می‌شود.

نکته: اگر جوانی درد زانو دارد که با فعالیت شدید بدتر می‌شود یا خشکی و صدا در مفصل دارد، بهتر است به پزشک مراجعه کند. تشخیص زودهنگام کمک می‌کند درمان غیرجراحی زود شروع شود و درد کنترل شود.

• زانو دردناک و سفت می‌شود و خم و راست کردن آن سخت می‌شود.
• فعالیت‌های روزمره مانند راه رفتن، بالا رفتن از پله و ورزش محدود می‌شود.

داروها به کاهش درد و التهاب زانو کمک می‌کنند، اما غضروف آسیب‌دیده را بازسازی نمی‌کنند.

انواع داروها عبارتند از:

• برای دردهای خفیف تا متوسط مناسب است.
• کم‌خطر و راحت مصرف می‌شود.

• درد و التهاب را بهتر کاهش می‌دهند و برای درد شدیدتر مفید هستند.
• مصرف طولانی ممکن است مشکلات معده یا کلیه ایجاد کند.

گزینه‌هایی که اغلب «بهترین» محسوب می‌شوند:

داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مثل ایبوپروفن، ناپروکسن یا دیکلوفناک، این‌ها هم درد را کاهش می‌دهند هم التهاب مفصل را کمتر می‌کنند و در بیماران با آرتروز زانو عملکرد مفصل و میزان درد را بهبود می‌بخشند.

آرتروز وقتی رخ می‌دهد که غضروف مفصل به مرور فرسوده شود و مفصل ساییده شود، در نتیجه حرکت سخت می‌شود و گاهی زانو یا مفصل صدا می‌دهد. ارتریت اما التهاب مفصل است؛ یعنی مفصل قرمز، گرم و متورم می‌شود و درد دارد. ارتریت می‌تواند در هر سنی رخ دهد، ولی آرتروز بیشتر در افراد مسن دیده می‌شود.

آرتروز = ساییدگی مفصل

آرتریت = التهاب مفصل

علائم: درد خفیف تا متوسط زانو هنگام بالا رفتن از پله‌ها و بعد از پیاده‌روی طولانی، کمی خشکی صبحگاهی.

تشخیص پزشک: معاینه بالینی + عکس رادیوگرافی؛ نتیجه: آرتروز زانو خفیف.

درمان:

• کاهش وزن برای کم کردن فشار روی زانو
• ورزش سبک مثل پیاده‌روی و تقویت عضلات ران
• مسکن ساده در صورت درد
• استفاده از زانوبند هنگام فعالیت طولانی

علائم: درد شدید، زانو سفت و کمی ورم دارد، هنگام خم و راست کردن صدا می‌دهد.

تشخیص پزشک: معاینه + عکس و گاهی MRI → نتیجه: آرتروز متوسط تا شدید زانو.

درمان:

• داروهای ضد التهاب کوتاه‌مدت برای کاهش درد
• تمرینات تقویتی و فیزیوتراپی
• تزریق دارو داخل زانو برای کاهش درد و التهاب
• اگر درد ادامه داشت: جراحی تعویض مفصل زانو

علائم: درد زانو بعد از پیچ‌خوردگی هنگام فوتبال، کمی ورم و سفتی بعد از ورزش.

تشخیص پزشک: معاینه + MRI → نتیجه: آرتروز زانو زودرس به دلیل آسیب قبلی.

درمان:

• استراحت نسبی و کاهش فعالیت‌های سنگین
• ورزش‌های تقویتی و فیزیوتراپی
• استفاده از ژل ضد التهاب یا مسکن ساده
• آموزش تکنیک درست ورزش برای فشار کمتر روی زانو